Има някои истории, които държат своя отпечатък "Преживяно". Има си и практична конкретна причина, заради която в себе си съм взела решението да пиша за тях, когато си усетя порива. През 2024г. стигнах своя лимит на рационалното знание. Бях изяла учебниците по психология, бях минала много курсове, пробвах (рационално) изключително много практики, събирах информация в себе си до безкрай. Но в мен стоеше все още една огромна топка напрежение, която се увеличаваше все повече. Реално бях подредила нещата практично, бях излязла от негативни сценарии и токсични взаимоотношения, всъщност бях направила крачките към промяна. Но само на съзнателно ниво. За соматичното нещата стояха по съвсем друг начин. Опитах отново с поредните практики - дишането по Вим Хоф, (рационален опит за) писане на благодарности и тн. Напрежението се увеличаваше. Започна буквално и физически да ми се гади дори от идеята да прочета поредното нещо или да опитам поредната практика. И тогава кардинално смених посок...